ح : از كسى كه فاصله‌اش تا مكان جمعه بيش از دو فرسخ باشد مشروط به دو شرط : 1 - در محلّى كه ساكن هست نتواند جمعه‌اى اقامه نمايد زيرا در صورت امكان جمعه از وى ساقط نيست . 2 - از محلّ سكونتش كه امكان اقامه جمعه هست تا جائى ديگر كه در آنجا نيز امكان آن مىباشد كمتر از يك فرسخ فاصله نباشد زيرا در صورت فاصله كمتر نه تنها جمعه از وى ساقط نشده بلكه سعى و حضورش در جمعه مزبور لازم و واجب است اگرچه شركتش در جمعه‌ايكه در فاصله بيش از دو فرسخى اقامه شده لازم نيست . قوله : للشكّ فى ذكوريّته الّتى هى شرط الوجوب : ضمير [ هى ] به ذكوريّت راجعست . قوله : و ان كان مبعّضا : ضمير در [ كان ] به عبد راجعست . قوله : و اتّفقت فى نوبته : ضمير در [ اتّفقت ] به جمعه و در [ نوبته ] به عبد راجعست . قوله : او مكاتبا لم يؤدّ جميع مال الكتابة : جمله [ لم يؤدّ الخ ] صفت است براى مكاتبا . قوله : و المسافر الّذى يلزمه القصر فى سفره : ضمير در [ يلزمه ] و [ سفره ] به مسافر راجع است . قوله : فالعاصى به : ضمير در [ به ] به سفر راجعست . قوله : و كثيره : يعنى كثير السّفر . قوله : يعجز عن حضورها : يعنى حضور جمعه . قوله : او يشقّ عليه مشقّة لا تتحمّل عادة : ضمير در [ عليه ]